Hoogvliet: de blinde vlek in het kernenergiedebat [Column]

Advertentie

Door Cor van Hulst.

Er is iets merkwaardigs aan de hand in het debat over mogelijke realisatie van kerncentrales in Borssele, Terneuzen of op de Tweede Maasvlakte. In het artikel in het Algemeen Dagblad van afgelopen week wordt keurig vermeld dat het kabinet na de zomer een keuze zal maken. In het geval dat de keuze valt op de 2e Maasvlakte worden  de “betrokken gebieden” opgesomd: Hoek van Holland, Pernis, Heijplaat en Rozenburg. Daar wordt dan overleg mee gevoerd, daar wordt geluisterd, daar worden zorgen geïnventariseerd.

En Hoogvliet? 

Dat bestaat blijkbaar niet.

Dat is geen omissie, dat is een keuze.

Want: wie de kaart van Rotterdam ook maar één minuut bekijkt, weet dat Hoogvliet niet in een vacuüm ligt. Het is een gebied dat al decennialang fungeert als opvangbak van alles wat de stad nodig heeft maar liever niet ziet: industrie, raffinaderijen, spoorlijnen, snelwegen, waterwegen. Hoogvliet draagt de lasten al — structureel, zichtbaar en meetbaar.

En nu, bij een van de grootste ruimtelijke en maatschappelijke vraagstukken van deze tijd, wordt het gebied simpelweg niet genoemd als gesprekspartner.

Dat is vreemd. En niet een beetje vreemd.

Het argument dat Hoogvliet “niet direct naast” de Maasvlakte ligt, houdt geen stand. Alsof Pernis en Heijplaat daar wel naast liggen en verkeer zich aan wijkgrenzen houdt. Alsof werknemers alleen in Rozenburg gaan wonen. Alsof extra infrastructuur, veiligheidszones en economische effecten netjes ophouden bij een denkbeeldige lijn op de kaart.

De werkelijkheid is simpel: als er kerncentrales komen, voelt Hoogvliet dat. In verkeer. In woningdruk. In leefomgeving. In risicoperceptie. In alles.

En juist daarom is de afwezigheid van Hoogvliet in het rijtje “betrokken gebieden” zo veelzeggend. Het legt een patroon bloot: sommige gebieden mogen meepraten, andere mogen meedragen.

Intussen laat gedeputeerde Arno Bonte geen twijfel bestaan over zijn positie. Hij is tegen kernenergie en zal die lijn stevig verdedigen. Dat mag — sterker nog, dat hoort bij politiek. Maar wat hier gebeurt, is iets anders. Hier lijkt de uitkomst al ideologisch ingekleurd, terwijl het proces nog moet beginnen.

En dan wordt het gevaarlijk.

Want als het debat over kernenergie wordt gevoerd op basis van politieke voorkeuren in plaats van een open analyse van effecten, dan ontstaat de neiging om selectief te luisteren. Om alleen die gebieden te betrekken die in het narratief passen. Om weerstand te organiseren waar die politiek bruikbaar is — en stilte te laten waar die ongemakkelijk wordt.

Hoogvliet past niet in dat plaatje. Hoogvliet is geen symbolisch dorpje aan zee, maar een stedelijk gebied dat al jarenlang de optelsom van Rotterdamse keuzes draagt. En misschien is dat precies waarom het buiten beeld blijft: omdat het verhaal daar ingewikkelder wordt. Minder bruikbaar. Minder politiek rendabel.

Maar dat maakt het des te urgenter om Hoogvliet wél aan tafel te zetten.

Niet omdat inwoners van Hoogvliet per se vóór of tegen kernenergie zijn. Maar omdat je geen geloofwaardig besluit kunt nemen over zo’n ingrijpend project als je bewust een gebied negeert dat aantoonbaar geraakt wordt.

De conclusie is onvermijdelijk: dit proces rammelt. Niet omdat er onderzoek komt — dat is verstandig — maar omdat de selectie van wie mag meepraten nu al scheef is. En een scheef begin leidt zelden tot een rechtvaardige uitkomst.

Als het kabinet na de zomer echt een serieus besluit wil voorbereiden, dan is er maar één logische stap: trek de cirkel van betrokkenheid open. Betrek Hoogvliet. Volwaardig, zichtbaar en zonder politieke bijbedoelingen.

Alles daaronder is geen participatie.

Dat is regie.

3 Reacties
Oudste
Nieuwste Meest gestemd
Hans van helden
Hans van helden
6 maanden geleden

Prima analyse, Cor . Zo jammer dat het bijna een gewenning wordt dat hoogvliet altijd zo genegeerd wordt alsof hier geen 34.000 inwoners wonen, meer dan in al die randgebieden bij elkaar. Alleen tijdens de herstructurering stond hoogvliet op de kaart, maar toen konden Rotterdamse en landelijke politici goede sier maken met de initiatieven en maatregelen die grotendeels uit de hoogvlietse bevolking zelf kwamen. Anderen hebben het ook meerdere keren gezegd: hoogvliet is gepromoveerd tot afvalput van Rotterdam. Gaat de oude garde weer opstaan? Gaan we weer doen waar we vroeger zo goed in waren ? Op de barricades klimmen en er vol overheen gaan? Ik ben erbij.

CM Goedendorp
CM Goedendorp
6 maanden geleden
Antwoord aan  Hans van helden

De plannen voor windmolens bij het Beneluxplein (bij Hoogvliet/Pernis) gaan uit van zeer hoge turbines:
In recente plannen en onderzoeken wordt gesproken over ongeveer 200 tot 250 meter tiphoogte �
OPEN Rotterdam
Eerdere concrete varianten noemden zelfs ±245 meter hoog �
ad.nl
👉 Dat is dus vergelijkbaar met (of zelfs hoger dan) de hoogste gebouwen in Rotterdam — echt “megawindmolens”.
Belangrijk detail:
De exacte hoogte is nog niet definitief vastgesteld. De gemeente onderzoekt nog verschillende varianten en neemt pas rond 2027–2028 een definitief besluit �.
Gemeente Rotterdam
Kort samengevat:
Verwachte hoogte: ca. 200–250 meter
Aantal: waarschijnlijk 2 tot 4 molens
Status: nog in onderzoek, nog niet definitief

M.A.F. Kaan
M.A.F. Kaan
6 maanden geleden

En wat te denken van de plannen, in Rotterdam, om in de “kleine kernen” betaald parkeren in te voeren, om daar geld mee te genereren om huizen mee te gaan bouwen ! Daar wordt Hoogvliet waarschijnlijk wél bedoeld en ook niet specifiek genoemd?

✕
Hoogvliet Online

GRATIS
BEKIJK