Vertrouwen verdwijnt niet door windturbines, maar door de manier waarop de gemeente met inwoners omgaat

Advertentie

Het debat over de geplande windturbines bij het Beneluxplein gaat allang niet meer alleen over duurzame energie. Het gaat inmiddels vooral over vertrouwen. Vertrouwen in een overheid die zegt inwoners serieus te nemen, maar waarvan steeds meer Rotterdammers en Albrandswaarders ervaren dat besluiten al zijn genomen voordat zij aan tafel mogen plaatsnemen.

De klankbordgroepen uit Hoogvliet, Pernis en Albrandswaard zijn vanaf het begin bereid geweest constructief mee te denken. Niemand verwacht dat iedereen het altijd met elkaar eens is. Wel mag worden verwacht dat de overheid open communiceert, gemaakte afspraken nakomt en inwoners tijdig betrekt bij wezenlijke keuzes. Juist op die punten is het proces ernstig ontspoord.

Maandenlang heeft geen overleg met de klankbordgroepen plaatsgevonden. Ondertussen is voor betrokken bewoners onduidelijk gebleven welke onderzoeken zijn uitgevoerd, welke bestuurlijke afwegingen zijn gemaakt en welke besluiten inmiddels achter de schermen zijn genomen. Dat is geen transparant bestuur.

Ook de communicatie laat te wensen over. Tijdens de eerdere zoektocht naar een onafhankelijk voorzitter werd een kandidaat door de gemeente onjuist omschreven. Dat lijkt misschien een detail, maar juist dergelijke fouten ondermijnen het vertrouwen in een proces waarin zorgvuldigheid essentieel is.

Nu ligt er een nieuwe voordracht voor een onafhankelijk voorzitter. Tegen haar persoon bestaan geen bezwaren. Integendeel. Een werkelijk onafhankelijke voorzitter kan helpen het vertrouwen te herstellen. Maar ook daarbij worden de klankbordgroepen opnieuw geconfronteerd met een feitelijk al genomen besluit. De gemeente heeft de kandidaat benaderd, de opdracht verstrekt en vraagt daarna pas om een reactie van de partijen die zij zegt te willen betrekken. Dat is niet de volgorde die past bij een gelijkwaardige samenwerking.

Daarnaast constateren wij dat de aankondiging van deze voordracht werd verzonden op de laatste werkdag bij de gemeente Rotterdam van de betrokken ambtenaar. Op zichzelf zegt dat misschien weinig, maar in combinatie met maanden van stilzwijgen roept ook de timing vragen op. Transparantie vraagt meer dan het verzenden van een e-mail op een ongelukkig moment.

De windturbines vormen echter slechts één voorbeeld van een bredere ontwikkeling binnen Rotterdam. Steeds vaker ontstaat bij bewoners het gevoel dat participatie vooral dient om reeds gemaakte keuzes achteraf van draagvlak te voorzien. Wie kritisch is, wordt al snel gezien als lastig. Wie vragen stelt, moet lang wachten op antwoorden. Wie documenten opvraagt via de Wet open overheid, ervaart dat wettelijke termijnen stelselmatig worden overschreden. Het gevolg is dat burgers steeds vaker juridische procedures moeten starten om informatie te krijgen waarop zij gewoon recht hebben.

Hetzelfde patroon zien we terug bij andere Rotterdamse dossiers. Bewoners die zich zorgen maken over de invoering van 30-kilometerzones, de staat van voet- en fietspaden, erfpachtkwesties, het tijdelijk sluiten van voorzieningen zoals huizen van de wijk of de wijze waarop wijkmedia worden georganiseerd, herkennen steeds vaker dezelfde bestuursstijl: informeren nadat de richting al is bepaald in plaats van inwoners daadwerkelijk invloed te geven voordat besluiten worden genomen.

Dat is een zorgelijke ontwikkeling. Niet omdat iedere inwoner altijd zijn zin moet krijgen, maar omdat democratisch bestuur alleen kan functioneren wanneer inwoners erop kunnen vertrouwen dat hun inbreng serieus wordt gewogen.

De komende periode wordt bovendien cruciaal. Nieuwe landelijke regels voor windturbines, waaronder strengere normen voor de afstand tot woningen, zijn in voorbereiding. Richting de gemeenteraad én richting de klankbordgroepen is eerder door twee opeenvolgende verantwoordelijke bestuurders toegezegd dat Rotterdam deze nieuwe regelgeving zal respecteren.

Wij zullen de gemeente aan die toezegging houden. Het kan niet zo zijn dat nog snel gebruik wordt gemaakt van oude normen om windturbines mogelijk te maken die enkele jaren later, onder de nieuwe wettelijke regels, op dezelfde locatie niet meer toegestaan zouden zijn. Dat zou juridisch misschien verdedigbaar worden geacht, maar maatschappelijk zou het het vertrouwen in de overheid verder ondermijnen.

Ook het toekomstige omgevingsplan zal niet zonder de klankbordgroepen kunnen worden opgesteld. Over de inhoud daarvan zal daadwerkelijk overleg moeten plaatsvinden. Dat kan niet worden vervangen door algemene participatiebijeenkomsten waarbij willekeurige deelnemers worden uitgenodigd. Klankbordgroepen zijn juist ingesteld om gedurende het hele proces een inhoudelijke gesprekspartner van de overheid te zijn.

De energietransitie is belangrijk. Daarover bestaat weinig discussie. Maar duurzaamheid kan nooit een vrijbrief zijn om zorgvuldigheid, transparantie en behoorlijk bestuur ondergeschikt te maken.De kern van dit dossier is daarom niet de vraag óf Rotterdam duurzame energie wil opwekken. De werkelijke vraag is of Rotterdam bereid is haar inwoners als volwaardige partners te behandelen.

Want vertrouwen ontstaat niet door mooie woorden in een participatieplan. Vertrouwen ontstaat doordat een overheid doet wat zij belooft.

Cor van Hulst, voorzitter Klankbordgroep Hoogvliet

Willem Ruizendaal, voorzitter Klankbordgroep Pernis

Cees van Bragt, voorzitter Klankbordgroep Albrandswaard

1 Reactie
Oudste
Nieuwste Meest gestemd
Jack van Rijn
Jack van Rijn
3 maanden geleden

De vorige projectleider was niet goed in de communicatie. De huidige projectleider is een inleenkracht die op Facebook heeft gesteld “dat de gezondheid van bewoners voor hem niet van belang is.
Dit project is een paar jaren geleden gestart toen er geen formele normen waren vastgelegd in een wet. Dus konden zij gemakkelijk de oude normen stellen dat van kracht zou blijven tot het project klaar was.
Bonte (nu bij de provincie ZH) was wethouder en wilde 3 windmolens plaatsen. Maar dat is een windmolenpark met hogere normen en werden het er maar 2.
Maar hoe kan Rotterdam er opeens 4 willen plaatsen? De vorige wethouder stelde bij mijn vraag dat de afstand tussen een huis en een windmolen geen invloed heeft: hij maakt gemiddeld 47 dB.
De GGD-medewerker antwoordde op mijn vraag “hoe hard is de maximale geluidsoverlast” een vreemd getal:”39 dB!”. Dat is toch lager dan het gemiddelde?!
Dit is een bewijs van verkeerde informatie!

✕
Hoogvliet Online

GRATIS
BEKIJK